تحریم نفتی آمریکا علیه ایران کلید طلایی توسعه ملی و فراملی ایران

تحریم نفتی آمریکا علیه ایران کلید طلایی توسعه ملی و فراملی ایران

 

برخلاف آنچه برای افکارعمومی تحلیل می گردد، تحریم کلید طلایی پیشرفت و خوداتکایی ملت است. در دنیای رقابتی عموما تحریم به آن معنا که همه چیز را قفل نماید در اجرا امکان ندارد چرا که کشورها برای حفظ منافع ملی خود اجبارا دنبال پیروی بی چون چرا از یک خط فکری استکباری نیستند همچنان که در حال حاضر تعارضات پیچیده بین آمریکا و کشورهای چین و روسیه و هند بعنوان قدرت های برتر بوجود آمده است.

 کشورهای که در معرض تهدید تحریم هستند اگه به دنبال سیاسی کاری و فرافکنی در جهت پوشاندن ضعف های مدیریتی خود نباشند در واقعیت تحریم ها را سد محکم توسعه نخواهند یافت بلکه فرصتی در جهت توانمندسازی داخلی خواهند پنداشت. رهبرمعظم انقلاب همواره توجه به صادرات غیرنفتی را سال هاست گوشزد نموده اند اما اراده ای در دولت ها برای تثبیت این امر نبود که دلیل این امر وجود نقدینگی از نفت می باشد که ناکارایی ها و خسارات مدیریتی را پنهان می نمود. ذخایر نفتی ایران همواره دولت ها را تنبل و اراده ها را برای رسیدن به توسعه پایدارسست نموده است. تا زمانی که خام فروشی نفت باشد هیچ تحول بنیادین در مسیر توسعه و پیشرفت کشور رخ نخواهد داد چرا که ارز حاصل از فروش نفت تامین کننده بخش اعظم بودجه است و ارزآوری از تولید و صادرات غیرنفتی امری حیاتی قلمداد نمی گردد. بنابراین تحریم همان کلید طلایی توسعه همه جانبه کشور ما خواهد بود اگر اراده ها و ظرفیت ها از خود تحریمی آزاد گردد.

ایران اسلامی کشوری ثروتمند است و ذخایر طبیعی بسیاری در این کشور جمع شده است اما همین ثروت عظیم تا زمانی که رویکرد دولت ها خام فروشی باشد، اقتصاد متلاطم همچنان باقی خواهد ماند.

بسیار فاخر بود که ارز نفتی برای بسترسازی توسعه همه جانبه بکار برده می شد که عملا ارز نفتی در مصارف جاری بخش عظیمی از آن به هدر می رود و این همان انحراف اصلی در ثبات توسعه  کشور بعد از چهل سال است که خروجی آن با گردن فرازی گاه و ناگاه آمریکا، اوضاع داخلی متلاطم و بعضا غیرقابل کنترل می گردد. نگاه به بیرون دولت ها زمانی ارزشی محسوب می گردد که برای تسلط بر بازارهای جهانی باشد  نه برای تظلم برای ثبات داخلی اقتصادی یک کشوردر دستور کار قرار گیرد. روند فرسایشی کنونی اگر همچنان باقی بماند کشور دچار سرطان اقتصادی غیرقابل کنترل خواهد شد و در این شرایط نهایت همت ما این خواهد بود که جسد اقتصاد کشور بر دوش ملت قرار داده و فریاد وای مصیبتا فریاد بکشیم که نه سودی به حال ملت خواهد داشت و نه قدرتی ایجاد خواهد کرد که درحوزه بین الملل به پشتوانه آن منطق خود را به کرسی بنشانیم.

امام خمینی(ره) جنگ تحمیلی را یک نعمت الهی قلمداد کردند و افکارمعاند سبک و بی مایه آنرا بزله گویی سیاسی می پنداشتند غافل از اینکه ایجاد اتحاد ساختارمند و اتکا به خودباوری ملی بدون تجاوز عراق به ایران در درون ملت درآن شرایط امکان پذیر نبود و امروزه  نیز باید تحریم علی الخصوص تحریم نفتی را باید نعمت الهی دانست که کشور را به سمت تغییر نگرش و کارکردها، اجبارا سوق خواهد داد و نتیجه آن پایداری و استحکام اقتصادی ملی و فراملی ایران درآینده نه چندان دور خواهد بود.

 آمریکا در تنگنای اقتصادی خود چاره ای جزو چپاولگری ثروت کشورها ندارد و این فهم و درک ماست که گرگ بین الملل را به سمت هجوم به خود تشویق و هدایت ننماییم. شرایط و امکانات کشور آنچنان فراهم است که با تغییر ساختارمند نگرش دولت ها می توان در یک بازه زمانی ده ساله قدرت اقتصادی قابل تکریم در عرصه جهانی باشیم، همچنان که در حوزه نظامی با وجود تحریم های بسیارسنگین تر از حوزه اقتصادی در میان کشورهای برتر دنیا گفتمان و توان مقتدرانه کسب نموده ایم . نگاه کلان اقتصادی به بیرون مرزها فقط برای تسلط بربازارهای جهانی و آن هم با تولید ناب قابل توجیه است وغیراز این نگرش هرنگاهی به بیرون ذلت به ارمغان خواهد آورد. در محیط بین الملل اگر قدرت توسعه و پیشرفت پشتوانه دیپلماسی نباشد تنها به خسارات محض منجرخواهد شد. ما زمانی قهرمانان دیپلماسی خواهیم ساخت که قدرت اقتصادی و نظامی و فرهنگی از بطن ظرفیت های داخلی ساخته باشیم که اگر دیپلماسی بدون پشتوانه و فقط با منطق کلامی اثری داشت، فلسطین امروزه در چنگال اسرائیل غاصب گرفتار نبود.

جان تحلیل آن که هنرهردولتی دراحیای ظرفیت های داخلی یک کشور است وغیر از این هر اندیشه ای محکوم به فنا بوده و خواهد بود.

دکتر سمیرا دهقانی

رئیس دانشگاه آزاد اسلامی واحد قروه